"TANIEC JEST KOMUNIKOWANIEM  SIĘ I PRZEZ TO ZASPOKAJA LUDZKIE POTRZEBY..."

Pod takim hasłem 16 maja 20009 r.  w Zespole Szkół w Postominie odbyły się warsztaty z tańca współczesnego, w których wzięły udział dwie formacje tańca nowoczesnego FLESZ z Darłowskiego Ośrodka Kultury prowadzonego przez Monikę Ferkę  i DYG z Zespołu Szkół w Postominie, którego instruktorem jest  Krystyna Gąsiorowska. Zespół DYG to laureat tegorocznego Powiatowego Przeglądu Zespołów Tanecznych w Darłowie. Warsztaty okazały się wielkim  przeżyciem dla wszystkich tancerzy i okazją do nawiązania nowych znajomości i wymiany doświadczeń tanecznych.

Jak zwiększyć świadomość swojego ciała?
Jak wykorzystać jego energię? Do czego ono nas inspiruje? Jak używać przestrzeni, czasu, dynamiki, ciężaru w tańcu? Jak pozbyć się napięcia, strachu, nieśmiałości?

Niestety tylko na niektóre z tych pytań mogli sobie odpowiedzieć uczestnicy warsztatów prowadzonych przez  Elżbietę Czwartos (instruktora tańca jazzowego i wspólczesnego). Półtora godzinne warsztaty pozwoliły rozszerzyć praktyczną wiedzę tancerzy i chociaż częściowo zrozumieć podstawy trudnej formy tanecznej, której elementami jest improwizacja i kontakt.

Improwizacja w tańcu to spontaniczne tworzenie formy, ukazywanie człowieka w tym właśnie momencie. Opiera się ona na ruchu autentycznym pochodzącym z odczuwania człowieka, a nie z określonej techniki tanecznej; odkrywamy ruch w sobie i siebie w ruchu, korzystamy ze swej wyobraźni i w twórczym tańcu poprzez działanie symboliczne wyrażamy istotne aspekty swojej osobowości.
 

Kontakt improwizacja powstała w latach '70 XX wieku w Stanach Zjednoczonych. Jej twórcą jest tancerz Steve Paxton. Kontaktem improwizacją nazwał zasadę komunikacji poprzez dotyk. Technika ta opiera się na utrzymaniu wspólnego punktu kontaktu dwóch ciał i dzielenia ciężaru w trakcie ruchu. Na fizycznych odczuciach dotyku, wsparcia, utrzymywania i tracenia balansu, przeciwwagi i upadania skupiają się tancerze, prowadząc w ten sposób dialog poprzez ruch. Jednak "nie dążą do osiągnięcia celu, raczej do ciągłego nieprzerwanego spotkania we właściwym czasie i miejscu, ze zmieniającą się fizyczną rzeczywistością" (Paxton).